Норман кобу — сатып алуу же сатуу

Происхождение: Франция. Бийиктиги: 160-170 см. Салмагы: 550-900 кг. Түсү: Кызгылт, кара же кара-кызгылт, сейрек кызгылт-ак же сары. Мамандыгы: Жумуш, упряжкалар. Норман коб (Norman cob) — бул французча жеңил упряжка тукуму, Нормандиядагы ат заводдорунда чыгарылган. Бул салыштырмалуу чоң жана катаал аттар Азиядан келтирилген кичинекей аттар — «биде» менен кельттер тарабынан пайда болгон. Римдиктер, биде менен күчтүү тукумдагы аттарды айкалыштырып, күчтүү жана оор болгон жаныбарларды жараткан. Бул жаныбарлар айыл чарбасында жана аскердик максаттарда колдонулушу мүмкүн. Норман коб — бул француз провинциясы Нормандиядан чыккан орто өлчөмдөгү ат тукуму. Бул аттар жеңил упряжка типине кирет. Тукум бийиктиги жана салмагы боюнча айырмаланган подгруппаларды алуу үчүн чыгарылган болсо да, ал таза кандуу аттар менен көп окшоштуктарга ээ. Кобдордун элеганттуу көрүнүшү бар, кыска аркасы жана жалпы квадрат формасы бар. Норман коб — бул өзгөчө сапаттарга ээ универсалдуу ат. Ал күн бою минген адам менен чоң аралыкты чарчабай өтүүгө жөндөмдүү. Көрүнүшү боюнча норман коб классикалык англис кобуна окшош, бирок ал көбүрөөк массивдүү дене түзүлүшүнө ээ. Бул аттар тынч жана тең салмактуу мүнөзгө ээ, ошондой эле мыкты үйрөнүү жөндөмүнө ээ. Керек болсо, норман коб жандуу жана энергиялуу болушу мүмкүн, бул аны ат спорту үчүн колдонууга ылайыктуу кылат. Тарых: Кельттик басып алуулар доорунда Нормандия жана Бретань провинцияларына миниатюралык аттар алып келинген, алар кийин норман тукумунун негизин түзгөн. Андан кийин римдиктер бул аттарды чоң кобдор менен айкалыштырып, норман тукумун жараткан, ал күчү, чыдамкайлыгы жана жүк тартуу жөндөмү менен белгилүү болгон. XVI кылымда норман аттары Европада популярдуулукка ээ болуп, ар кандай максаттарда, анын ичинде жүк ташуу жана аскердик кампанияларга катышуу үчүн колдонулган. Бул аттар «карроссье-норманд» деп аталган, норман кобунун ата-бабалары болуп калды. Тукум ошондой эле дат, гельдерланд жана мекленбург аттарынын таасирине дуушар болуп, уникалдуу тукумду түзүүгө алып келди. XIX кылымдын ортосунда тукум норфолк жорго аттарын киргизүү аркылуу жакшыртылган, бул анын мүнөздөмөлөрүн жакшыртууга жана аны дагы универсалдуу кылууга мүмкүндүк берди. XX кылымдын башында норман аттары упряжка үчүн эң мыкты деп эсептелген. Бирок технологиянын өнүгүшү жана унаалардын пайда болушу менен алардын суроо-талаптары азайып кеткен. Бул тукумдун эки тармакка бөлүнүшүнө алып келди. Жеңил жана ылдам аттар англо-нормандык болуп, кавалерия жана ат миниш үчүн ылайыктуу болду. Чоң жана оор аттар — норман коб болуп, айыл чарбасында колдонулган.