Норикер же Пинцгауская — сатып алуу же сатуу

Происхождение: Австрия. Бийик: 162-172 см. Салмагы: 700-800 кг. Түс: Текчелүү, кара-кызыл, кызгылт, кара, сары, ак, чубар. Специализация: Жөө, жумушчу, спорттук. Норикер (башка аталыштары — норикийская ат, пинцгауская ат) (Noriker, Norico-Pinzgauer) — Австрияда чыгарылган оор жүк тартуучу тукум. Бул тукумдун ата-бабалары Норик, Рим империясынын провинциясы, ал жерде баскынчылар оор жүк тартуучу аттарды чыгара башташкан, алар азыркы оор жүк тартуучу аттардын ата-бабалары болуп калды. Чоң, чыдамдуу норикийская ат жүк тартуучу жана жүк ташуучу катары кызмат кыла алат, тоолордо жана токойлордо иштей алат. Тукумдун тарыхы байыркы Рим доорунан башталат, ал кезде бул жерлер Римдин колунда болгон. Норикерлер — идеалдуу жумушчу жаныбарлар: алар тең салмактуулук сезими, ишенимдүү кыймылдары жана жакшы аллюрулары менен айырмаланат. Альп аймагында көптөгөн адамдар норикерлерди багышат. Норикер бүгүнкү күндө Австриянын символу болуп саналат. Бул аттар оор жумуштар үчүн гана эмес, туристтик тоо маршруттарында, жөө жана спорттук катары да колдонулат. Ал көпчүлүк оор жүк тартуучу тукумдардан айырмаланган сапаттарга ээ. Ал першерон же брабансонго караганда анчалык эле чоң эмес, бирок тоолордо жана токойлордо оор жумуштарга жакшыраак ылайыкташкан, оор жүк тартуучу ат катары гана эмес, жүк ташуучу катары да ийгиликтүү колдонулат. Бул дагы маанилүү, анткени Альп аймагында экология маселелерине чоң көңүл бурулат, ал эми жумушчу аттар табиятка зыян келтирбейт, машиналарга караганда. Тукумдун ар кандай тармактары жана туундулары чыгарылган, анын ичинде Баварияда кеңири таралган түштүк-немис жүк тартуучу. Тарыхы: Негизги версия боюнча — римдіктер Түндүк Грециядан алган согуш аттарын алып келишкен, жана ошолор жаңы типтин негизин түзүшкөн. Норикер римдик оор жүк тартуучу аттардан келип чыккан, аларды римдіктер Норикум провинциясында багышкан. Ошол жерден бул тукумдун аттары Европанын бардык жерлерине таралган. Орто кылымдарда норикерлер негизинен монастырларда багылган, алар аристократтар жана аскердик жогорку класстагылар арасында популярдуу болгон. Норикерлерди багуу менен алектенген биринчи ат заводи Австрияда 1576-жылы негизделген, аны Зальцбург князы-архиепископу колдоп, контролдоп турган. Ал учурда норикийская ат параддар жана башка салтанаттуу церемониялар үчүн арналган, жана ат багуучулар өзгөчө түстөргө көп көңүл бурушкан. Бирок XVIII кылымда австриялык фермерлер норикерди айыл чарба иштеринде активдүү колдонууга киришишкен, бул аны бир аз өзгөрттү. Өзүнүн биринчи этаптарында норикерлер оор жүк тартуучу аттар катары колдонулуп, жүк ташуучу арбаларды узак жана тынымсыз тартууга жөндөмдүү болушкан. Алар жүк ташуучу аттар катары колдонулуп, жүк арбасы табигый шарттардан улам өтө албай турган жерлерде, мисалы, тоолордо, колдонулган, ал эми норикерлердин тегиз, бир калыптагы кадамы жана жумшак мүнөзү аларды көп учурда ат минүүчү аттар катары да колдонууга мүмкүндүк берген.