Шевиот кой — сатып алуу же сатуу

Туу өлкөсү: Улуу Британия. Шевиот – Улуу Британиядан, тактап айтканда, Англия менен Шотландиянын чегиндеги Чевиот тоолорунан чыккан кой. Алар мурда "узун" же "ак койлор" деп аталган, шотландиялык карамурттуктардан айырмалоо үчүн. Породанын тарыхы алыс өткөнгө кетет, биринчи жолу 1372-жылы аталган. Шевиоттор – эки багыттуу породалар, башкача айтканда, аларды жүн жана эт үчүн багышат. Азыр алар Улуу Британияда гана эмес, Австралия, Жаңы Зеландия, Норвегия жана АКШ сыяктуу башка өлкөлөрдө да таралган, бирок анчалык кеңири эмес. Жалпысынан 3,5 млн. баш бар. Сипаттамасы: Бул койлор орто же чоң өлчөмдө, мүнөздүү ак бет жана тик кулак менен. Башы жана буттары жүндөн бош. Барандарынын арасында "римдик" мурун деп аталган көрүнүш көп кездешет, ал эми койлордо ал анчалык күчтүү эмес. Барандары жана койлору адатта жүндүү эмес. Шевиоттор абдан байкоочу жана активдүү жаныбарлар, элеганттуу позада. Жүнү тыгыз жана серпилгич болушу керек, катаал остевый жүндөн жана түстүү жиптерден бош. Бул койлор абдан чыдамкай жана тоо шарттарына жакшы ылайыкташкан. Алардын күчтүү кара тырмактары бар. Эресек барандары 72ден 90 кгга чейин, ал эми койлору 55тен 72 кгга чейин салмакта. Барандарынын жамбаш бийиктиги 68-75 см, койлордуку 62-70 см. Барандарынын көлөмү 78-85 см, койлордуку 72-80 см. Продуктивдүүлүгү: Шевиоттун наристелери тез өсүп, жетилүүгө жетишет. Жогоруда айтылгандай, порода эт жана жүн үчүн бааланат. 4 айлык наристенин тушу 12-17 кг салмакта жана жакшы булчуңдалган. Жүнү узун жипчелүү, тыгыз, 50-56 сапатта. Эресек кой орточо 2,25тен 4,5 кг жүн берет. Шевиоттун жүнү мүнөздүү спиралдуу бурулушка ээ, бул ага өзгөчө серпилгичтик берет. Жүн тыгыз жана катуу, орточо жүндүн салмагы 2,25тен 3,6 кгга чейин. Жүн жиптеринин узундугу 6,35тен 10,16 смге чейин, ал эми жиптин диаметри 27ден 33 микронго чейин. Сактоо шарттары: Шевиоттор – өтө чыдамкай жаныбарлар, минималдуу сактоо шарттарын талап кылышат, айрыкча жайыт режиминде. Алар катаал, шамалдуу шарттарда жакшы сезишет, суук, нымдуу кыштарга жана азык-түлүк жетишсиздигине ээ ысык, кургак жайларга ылайыкташкан. Алар бийиктиктерде, тоолордо, вереск пустошторунда, баткак жерлерде жана даже кумдуу дюна жана солончактарда жайытка идеалдуу. Стаддар жыл бою бийик тоолордо азык-түлүк бербестен жашай алышат, катуу кар жааган мезгилдерден башка. Жайытта жогорку активдүүлүктү көрсөтүшөт, дайыма кыймылда болушат. Стаддык инстинкт орто.