بنتنگ — خرید یا فروش

تاریخ نژاد. بانتنگ نماینده‌ای از جنس گاوهای واقعی است که به آن‌ها تمبادو نیز گفته می‌شود. بانتنگ‌ها در جنوب شرقی آسیا زندگی می‌کنند و توسط انسان اهلی شده‌اند، بانتنگ‌ها به عنوان دام بالیایی شناخته می‌شوند. برای اولین بار بانتنگ‌ها توسط زیست‌شناس آلمانی یوزف ویلهلم ادوارد د آلنتون در سال 1823 توصیف شدند، سه زیرنژاد بانتنگ وجود دارد: بانتنگ جاوه‌ای که در جاوه و بالی زندگی می‌کند، بانتنگ هندوچینی که در بخش قاره‌ای جنوب شرقی آسیا است و بانتنگ بورنئویی که در بورنئو زندگی می‌کند. بانتنگ یک نژاد گوشتی است و قبلاً به عنوان حیوان بارکش استفاده می‌شد. بانتنگ‌ها بسیار سریع حرکت می‌کنند و در پوشش گیاهی انبوه به خوبی از شکارچیان پنهان می‌شوند، می‌توانند سیگنال خطر ارسال کنند و همچنین بانتنگ‌ها دارای شنوایی بسیار تیزی هستند. ظاهر. نرها و ماده‌های بانتنگ از نظر رنگ متفاوت هستند، رنگ گاو نر سیاه، قهوه‌ای تیره و رنگ گاو ماده قهوه‌ای کمرنگ، قهوه‌ای مایل به قرمز یا قهوه‌ای است، همه بانتنگ‌ها دارای لکه‌های بزرگ سفیدی بر روی بدن هستند. در گاوهای بانتنگ یک نوار سفید در امتداد پشت وجود دارد، صورت بانتنگ‌ها روشن است اما پوزه آن‌ها سیاه است. بانتنگ‌ها از نظر ظاهری به آنتیلوپ‌ها شباهت دارند و دارای اندام‌های بلند و باریک هستند که رنگ آن‌ها سفید است. مهره‌های سینه‌ای طول غیرمعمولی دارند و به این ترتیب پشت را بالا می‌برند و ظاهری مانند قوز ایجاد می‌کنند. بانتنگ‌های وحشی بزرگ‌تر از بانتنگ‌های خانگی هستند، وزن گاوهای وحشی 600-700 کیلوگرم و وزن گاوهای خانگی 350-400 کیلوگرم است. نرهای خانگی بانتنگ بزرگ‌تر از ماده‌ها هستند، طول شانه‌های گاوها به 1.5 متر می‌رسد و گاوها 1.2 متر، وزن گاوها 250-300 کیلوگرم و نرها 350-400 کیلوگرم است. بانتنگ‌ها دارای شاخ‌های بزرگی هستند که اندازه آن‌ها می‌تواند به 65-70 سانتی‌متر برسد. شاخ‌های گاوها به شدت خمیده و کوتاه است، در حالی که شاخ‌های گاوهای نر نازک و بلند با نوک‌های تیز هستند. شرایط نگهداری. بانتنگ‌ها معمولاً در گله‌هایی تا 40 ماده و گوساله و یک گاو نر زندگی می‌کنند، اما گروه‌های جداگانه‌ای از نرهای جوان و نرهای پیر نیز وجود دارد. بانتنگ‌ها ترجیح می‌دهند در جنگل‌های همیشه سبز، در بوته‌های بامبو و در چمنزارها چرا کنند. بانتنگ‌ها به خوبی در جنگل‌ها پنهان می‌شوند و می‌توانند در پوشش گیاهی انبوه پنهان شوند و بدون اینکه دیده شوند، باقی بمانند. بانتنگ‌ها می‌توانند هم در روز و هم در شب فعال باشند، اما آن‌ها زندگی روزانه را ترجیح می‌دهند، در فصل بارانی بانتنگ‌ها به ارتفاعات کوه‌ها می‌روند. آن‌ها دارای طبیعت آرامی هستند و می‌توانند در گروه‌های بزرگ تا 100 رأس جمع شوند. بانتنگ‌ها در مورد غذا بی‌نیاز هستند و از بامبو، برگ‌ها، شاخه‌ها و علف تغذیه می‌کنند. در دوره خشکسالی می‌توانند مدت طولانی بدون آب بگذرانند. هدف. بانتنگ‌ها یک نژاد گوشتی هستند، گوشت آن‌ها به خاطر کیفیت طعم خود ارزشمند است، گوشت کم‌چرب است و تنها 4% چربی دارد و نرم است.