Wilde jak — kopen of verkopen

Geschiedenis van het ras. Een van de grote bewoners van Tibet is de Wilde yak, die gedurende vele eeuwen een bron van voedsel en transport voor de mens is geweest. Dankzij deze unieke dieren overleven mensen in de zware omstandigheden van Tibet en de hooglanden. Nomadische veehouders gebruiken melk, vlees en wol van Wilde yaks voor hun levensonderhoud. De levensduur van de Wilde yak is ongeveer 20 jaar, en het is een zeer groot dier met een gewicht tot 1000 kg. De Wilde yak heeft een zeer rijke geschiedenis, behoort tot de familie van de Bovidae, geslacht van de Echte runderen, en de oorsprong van yaks wordt beschouwd als Tibet. Yaks worden verdeeld in twee grote groepen: huisdieren en wilde. Er is een theorie dat yaks en Noord-Amerikaanse bizons van een gemeenschappelijke voorouder afstammen; de Wilde yaks zijn in West-Azië gebleven, terwijl de bizons naar Noord-Amerika zijn verhuisd. De Tibetanen noemen de Wilde yak "drong". Tibet is een sprookjesachtig mooi, bergachtig gebied waar het voor dieren erg moeilijk is om te overleven; de ijle berglucht, de lage neerslag en het strenge klimaat creëren enkele problemen voor zijn bewoners, maar de Wilde yaks zijn uitstekend aangepast aan het leven in dergelijke omstandigheden. Volgens archeologische gegevens leven Wilde yaks al 6000-8200 jaar in de bergen van Tibet, Centraal en Oost-Azië. Tegenwoordig kan men de Wilde yak tegenkomen op hoogtes van 3000-5500 meter in Tibet, Nepal en de landen van Centraal-Azië, maar in Bhutan wordt hij als uitgestorven beschouwd. Tegenwoordig wordt de Wilde yak als een kwetsbare soort beschouwd; volgens voorlopige gegevens leven er ongeveer 15.000 individuen in de hooggelegen gebieden van Tibet. Uiterlijk. De Wilde yak ziet er vrij ongewoon uit: een koeienkop, een bisonlichaam, een paardenstaart en de vacht van een geit. Huishoudelijke yaks knorren; het probleem is dat ze niet kunnen loeien en geluiden maken die lijken op geknor, daarom worden yaks "knorrende stieren" genoemd, maar Wilde yaks maken geen geluid, daarom worden ze "stomme stieren" genoemd. Bij het zien van dit dier voel je meteen zijn kracht: een enorme, laag geplaatste kop, kleine oren, holle hoorns, een gespierd lichaam met lange vacht, een bult op de rug, korte benen en ronde hoeven vormen een zeer herkenbaar silhouet voor de Wilde yak. Het gewicht van een oude mannelijke yak kan meer dan 1000 kg bedragen, terwijl de vrouwtjes ongeveer 400 kg wegen; de lichaamslengte zonder de staart bedraagt tot 3,5-4,0 m, de schofthoogte tot 2 m, de schouderhoogte van 1,37 m tot 2,03 m en de staartlengte van 60 cm tot 75 cm.