Lebedinskaja koe — kopen of verkopen

Geschiedenis van het ras: De Lebedinskaya koe is een ras dat in het begin van de 20e eeuw in Oekraïne is gefokt. Het ontstond dankzij langdurig werk van fokkers op het grondgebied van het huidige Oekraïne. Het fokproces begon aan het begin van de 20e eeuw, toen er stieren van het Zwitserse ras naar de provincie Charkov werden gebracht. Deze werden gekruist met het lokale grijze Oekraïense vee, dat bekend staat om zijn uithoudingsvermogen en aanpassingsvermogen aan de omstandigheden van de regio. Het belangrijkste doel was het verbeteren van de melkproductie en het algemeen verhogen van de productiviteit van de dieren. Het oorspronkelijke werk begon rond 1902. De kruising werd systematisch uitgevoerd, met de nadruk op het selecteren van de beste hybriden. De verkregen hybriden werden "in zichzelf" gefokt om gewenste eigenschappen zoals hoge melkproductie en een stevig lichaam te verankeren. Het fokwerk duurde bijna 50 jaar en eindigde met de erkenning van het ras in 1950. Op dat moment had het Lebedinskaya ras al zijn veelzijdigheid en productiviteit bewezen, wat zorgde voor een brede verspreiding in de boerderijen van de regio Sumy en andere delen van Oekraïne. Uiterlijk: Hoewel de Lebedinskaya koe in veel opzichten op de Zwitserse koe lijkt, zijn er toch enkele verschillen. Het belangrijkste verschil is het krachtigere skelet, dat zorgt voor stevigheid en stabiliteit. Het lichaam is iets verlengd, met een lengte van ongeveer 156-160 cm. De rug is recht en breed, wat de sterke constitutie van het dier benadrukt. De borst is diep ontwikkeld: de diepte varieert van 65 tot 72 cm, terwijl de breedte tussen de schouders 42-49 cm bereikt. De onderborst is massief en goed ontwikkeld. De poten van het dier zijn recht, sterk, met een correcte stand. De kop van de koeien is kort, maar met een brede voorhoofd, wat de harmonieuze verhoudingen benadrukt. Alle Lebedinskaya koeien hebben hoorns, die kort, licht van kleur zijn, met karakteristieke verkleuringen aan de uiteinden. De vacht is dicht, van gemiddelde dikte, de huid is stevig en elastisch. De kleur is voornamelijk lichtbruin, terwijl donkerbruin of grijsbruin-rood minder vaak voorkomt. De zijkanten en de voorkant van het lichaam hebben een meer verzadigde tint, en rond de neus is er een lichtgrijze band te zien. De uier van de koe is volumineus, goed ontwikkeld, met cilindrische tepels. De uierindex bedraagt 43-45%, wat de gelijkmatigheid van de ontwikkeling en de aanpassing aan hoge melkproductie aantoont. Het gemiddelde gewicht van de koeien bedraagt 500-550 kg, terwijl de stieren aanzienlijk zwaarder zijn, met een gewicht van 850 tot 1000 kg. De schofthoogte van volwassen dieren is 130-136 cm.