Kazak beyaz başlı inek — satın almak veya satmak

Türkçe metin: Sığır ırkının tarihi: Kazak Beyaz Başlı İneği, Kazakistan ve Rusya'nın Güneydoğu bölgesinde geliştirilmiş et yönlü büyükbaş hayvan ırkıdır. Kazak Beyaz Başlı ırkının seleksiyonu 1930'lu yıllarda başlamıştır. Çalışmanın temelinde yerel Kazak ve Kalmuk ineklerinin Hereford boğaları ile melezlenmesi yatmaktadır. Ana hedef, bozkır ve yarı çölün sert iklimine dayanıklı, meralarda iyi kilo alabilen bir ırk yaratmaktı. Deneyler, kısıtlı kış besleme koşullarında gerçekleştirildiği için seçim süreci özellikle katıydı. Bu koşullar sayesinde ırk, yüksek dayanıklılık ve aşırı sıcaklıklara adaptasyon geliştirdi. 1950 yılında Kazak Beyaz Başlı resmi olarak tanındı. 1980'li yıllara gelindiğinde, deneme istasyonlarında rekor değerler kaydedildi: erkek buzağılar günde 1600 gram kadar kilo alabiliyor ve 15 aylıkken 600 kilogram canlı ağırlığa ulaşabiliyordu. 1991 yılı sonuna kadar Kazakistan'da bu ırkın sayısı 1,5 milyondan fazla oldu. Daha sonra, Rusya'nın Volgograd bölgesinde Kazak Beyaz Başlı'nın bir alt tipi olan Zavolzhsky oluşturuldu. Bu alt tip, boynuzsuz olması, daha yüksek üreme oranları, erken olgunlaşma ve daha fazla vücut ağırlığı ile farklılık gösteriyor ve bu da onu bu bölgede yetiştirmek için özellikle değerli kılıyor. Dış görünüm: Kazak Beyaz Başlı İneği, karakteristik bir dış görünüm ile dikkat çeker. Rengi, beyaz alanlarla birlikte kırmızı tonlarını birleştirir. Beyaz tüy, başı, vücudun alt kısmını, göğüs altını, bacakları ve kuyruk ucunu kaplar. Bu renk, Hereford atalarından geçmiştir. Bu ineklerin vücut yapısı sağlamdır, kas yapısı iyi gelişmiştir ve genel vücut yapısı kompakt bir görünüm sergiler. Hayvanların iskeleti sağlam, göğüs geniş ve derindir, bu da güçlerini vurgular. Uzuvlar nispeten kısa, ancak orantılı ve güçlüdür, bu da dayanıklılık sağlar. Boğaların omuz yüksekliği ortalama 133 cm, ineklerin ise yaklaşık 124 cm'dir. Erkeklerin canlı ağırlığı 950 ile 1100 kg arasında değişirken, dişilerin ağırlığı 540 ile 800 kg arasındadır. Çoğu ırk temsilcisi boynuzlu olsa da, özellikle bazı bölgelerde yetiştirilen Zavolzhsky alt tipinde boynuzsuz bireyler de bulunmaktadır. Bakım koşulları: Kazak Beyaz Başlı İneği, özellikle bozkır ve yarı çöl bölgelerinde merada beslenmeye kolayca uyum sağlar. Bu inekler hem yazın sıcağına hem de sert kış soğuklarına dayanıklıdır. Bu olağanüstü adaptasyon, mevsime bağlı olarak değişen ısı alışverişi özelliği ile açıklanmaktadır.