گاو لوئینگ — خرید یا فروش

تاریخ نژاد: منشأ گاو لوئینگ با جزیره‌ای به همین نام مرتبط است که در سواحل غربی اسکاتلند در جزایر هبرید داخلی واقع شده است. در سال 1947، برادران کادزوف – رالف، دنیس و شین – پایه‌گذاری این نژاد را آغاز کردند و هدفی بلندپروازانه را برای خود تعیین کردند: ایجاد نژادی مقاوم از گاوهای بزرگ‌جثه که بتوانند در شرایط سخت سواحل غربی اسکاتلند به‌خوبی تولید مثل کرده و وزن بگیرند و در عین حال گوشت باکیفیتی تولید کنند. برای این کار، آن‌ها از دو نوع کاملاً متفاوت اما مکمل یکدیگر استفاده کردند: گاوهای شورت‌هورن (به خاطر کیفیت گوشتشان) و گاوهای کوهستانی اسکاتلندی (به خاطر استقامت و سازگاری با آب و هوای سخت). در ابتدا، جفت‌گیری بین یک گاو نر شورت‌هورن و یک گاو ماده کوهستانی اسکاتلندی انجام شد. نسل حاصل سپس دوباره با گاوهای نر شورت‌هورن جفت‌گیری شد تا حیوانی به‌دست آید که سه‌چهارم آن از خون شورت‌هورن و یک‌چهارم آن از خون گاوهای کوهستانی اسکاتلندی تشکیل شده باشد. این فرآیند دقیق انتخاب سال‌ها به طول انجامید. در سال 1965، دولت بریتانیا به‌طور رسمی لوئینگ را به‌عنوان یک نژاد مستقل به رسمیت شناخت. برادران کادزوف به بهبود نژاد ادامه دادند و امروز شین کادزوف – نسل سوم خانواده – همچنان به پرورش گاوها در جزیره لوئینگ و مناطق اطراف آن مشغول است. این نژاد فراتر از اسکاتلند گسترش یافته و در بریتانیا، ایرلند، اروپا، کانادا، نیوزیلند، استرالیا و آمریکای جنوبی محبوبیت پیدا کرده است. ظاهر: این نژاد گاو دارای اندازه متوسط، ساختار بدنی قوی و قوامی محکم است. لوئینگ‌ها که به‌طور خاص برای شرایط آب و هوایی سخت پرورش یافته‌اند، بسیار مقاوم به نظر می‌رسند و به شرایط سرما و باد سازگار هستند که این امر با اسکلت محکم و ساختار بدنی متراکم آن‌ها تأیید می‌شود. ویژگی بارز این نژاد عدم وجود شاخ (بدون شاخ) است که به حیوانات ظاهری جمع و جور و مرتب می‌بخشد. گاوهای نر به‌طور قابل توجهی بزرگ‌تر و سنگین‌تر از گاوهای ماده هستند و دارای ساختار بدنی عضلانی‌تری هستند، بنابراین بیشتر برای گوشت‌گیری استفاده می‌شوند. گاوهای بالغ لوئینگ معمولاً به وزن حدود 500 کیلوگرم می‌رسند، در حالی که گاوهای نر به 950 کیلوگرم می‌رسند که پتانسیل چشمگیر این نژاد را برای تولید گوشت نشان می‌دهد. ارتفاع در شانه گاوها حدود 130 سانتی‌متر است، در حالی که گاوهای نر می‌توانند به 140 سانتی‌متر برسند. این نسبت نه تنها به حیوانات ظاهری جمع و جور می‌دهد، بلکه از نظر فیزیولوژیکی نیز برای حرکت در مناطق ناهموار متعادل است.