آیرشایر — خرید یا فروش

Q: قد آیرشایر چقدر است؟

ارتفاع در ناحیهٔ شانه: نر — 700–800 سانتیمتر, ماده — 400–450 سانتیمتر.

Birds

خوک

Пони

تاریخ نژاد. گاوهای آیرشایر حیوانات فوق‌العاده‌ای هستند که پشم آن‌ها دارای رنگ‌های متنوعی از قهوه‌ای و قرمز است که به‌ویژه در نواحی روشن به‌خوبی نمایان می‌شود. غالباً رنگ قرمز در این گاوها غالب است که ممکن است با لکه‌های سفید ترکیب شود. گاوهای آیرشایر که ریشه در اسکاتلند و شهرستان آیرشایر دارند، نژادی هستند که در اواخر قرن هجدهم از طریق جفت‌گیری گوساله‌های محلی با نرهای هلندی، تیسواتری و آلدری ایجاد شده‌اند. هدف از این فرآیند تولید نژادی با بهره‌وری بالا بود. این ایده موفقیت‌آمیز بود و در نیمه قرن نوزدهم، گاوهای آیرشایر به محبوبیت رسیدند. در سال 1845، این نژاد به فنلاند وارد شد، جایی که مشخص شد که دارای ویژگی منحصر به فردی است — مقاومت عالی در برابر آب و هوای سرد. این ویژگی باعث شد که گاوهای آیرشایر به‌ویژه ارزشمند شوند و امروزه بخش عمده‌ای از جمعیت مدرن این نژاد در فنلاند است که حدود 140 هزار رأس تخمین زده می‌شود. ظاهر. گاوهای نژاد آیرشایر دارای اندازه‌های جمع و جوری هستند: قد آن‌ها در شانه حدود 125 سانتی‌متر و وزن آن‌ها حدود 450 کیلوگرم است. اما نرها بزرگ‌تر هستند و وزن آن‌ها می‌تواند به 700–800 کیلوگرم برسد. این حیوانات دارای بدنی متناسب هستند: بدنی بلند و عمیق، پشتی صاف و عریض، سینه باریک و زیر سینه. سر آن‌ها متناسب با بدن است و پوزه‌ای عریض دارند. پاها کوتاه اما راست و قوی هستند. گاوهای نژاد آیرشایر دارای سم‌های قوی و عضلات خوب توسعه‌یافته‌ای هستند که به آن‌ها اجازه می‌دهد نه تنها در دشت‌ها بلکه در شرایط کوهستانی نیز احساس راحتی کنند. پشت گاوها بلند و عریض است، به‌ویژه در ناحیه مفاصل و برآمدگی‌های نشیمن. پستان آن‌ها به شکل کاسه‌ای، الاستیک و صاف است و دارای شبکه‌ای متراکم از رگ‌های خونی است. پستان‌ها به‌طور یکنواخت توسعه یافته‌اند، عریض هستند و به شکل مخروط یا سیلندر هستند و طول آن‌ها حدود 6 سانتی‌متر است. شرایط نگهداری. این گاوها به راحتی به شرایط مختلف نگهداری سازگار می‌شوند. در مرتع، آن‌ها به‌طور خودکار علوفه‌های آبدار را پیدا می‌کنند. اخیراً نژاد آیرشایر در سیستم‌های دامداری ارگانیک به‌طور فزاینده‌ای مورد توجه قرار گرفته است. به‌ویژه برای مناطق شمالی و شرقی کشور مناسب است، جایی که حیوانات به راحتی زمستان را در مکان‌های غیر گرم شده تحمل می‌کنند. مهم است که در مکان، تهویه مناسب، آب غیر یخ‌زده و لایه ضخیمی از بستر وجود داشته باشد. در برخی از مزارع، نژاد آیرشایر به‌طور سالانه در زیر سایه‌ها نگهداری می‌شود.

برای اطلاعات بیشتر وارد شوید

ورود

با چه چیزی تغذیه کنیم

رژیم غذایی. در فصل تابستان، گاوها با علف تازه تغذیه می‌شوند که آن را از مرتع دریافت می‌کنند. اما در زمستان، رژیم غذایی آن‌ها شامل کاه غنی‌شده با ویتامین‌ها و مواد معدنی است. گاوهای آیرشایر به راحتی به تغییرات فصلی در تغذیه سازگار می‌شوند. حتی با رژیم غذایی کم، تولید شیر آن‌ها کاهش نمی‌یابد، اما کیفیت شیر ممکن است کاهش یابد. رژیم غذایی گاوها از سه بخش تشکیل شده است: بخش اصلی شامل کاه، پوست، کاه، پوسته و تفاله در نسبت‌های مختلف است. خوراک متعادل‌کننده شامل گندم، جو، کنجاله، تفاله و کنجاله سویا است. خوراک ترکیبی شامل کنسانتره‌هایی است که تا ۳–۴ کیلوگرم در روز داده می‌شود. به عنوان ویتامین‌ها، میوه‌ها و سبزیجات به رژیم غذایی اضافه می‌شود: چغندر، هویج، کلم، سبزی و کدو. سیب‌زمینی و کنسانتره‌های با محتوای نشاسته بالا می‌توانند بر کیفیت شیر تأثیر منفی بگذارند. سیلو و سیلو کمی داده می‌شود، اما پودر سنگ به مقدار ۳۰–۴۰ گرم اضافه می‌شود.

مشخصات فیزیکی

وزن نر: 110–135 کیلوگرم

وزن ماده: 110–135 کیلوگرم

قد نر: 700–800 سانتی‌متر

قد ماده: 400–450 سانتی‌متر

محدوده زیستی

آروبا آرژانتین آلبانی آلمان آنتیگوا و باربودا آندورا آنگولا آنگویلا اتریش اتیوپی اردن ارمنستان اروگوئه ازبکستان استرالیا استونی اسرائیل اسلواکی اسلوونی اسواتینی اسپانیا افریقای جنوبی افغانستان الجزایر السالوادور امارات متحدهٔ عربی اندونزی اوکراین اوگاندا اکوادور ایالات متحده ایتالیا ایران ایرلند ایسلند باربادوس باهاما بحرین برزیل برمودا برونئی بریتانیا بلاروس بلغارستان بلژیک بلیز بنگلادش بنین بوتان بوتسوانا بوروندی بورکینافاسو بوسنی و هرزگوین بولیوی تاجیکستان تانزانیا تایلند تایوان ترکمنستان ترکیه ترینیداد و توباگو تونس تونگا تووالو توگو تیمور-لسته جامائیکا جبل‌الطارق جرزی جزایر آلاند جزایر تورکس و کایکوس جزایر سلیمان جزایر فارو جزایر مارشال جزایر ماریانای شمالی جزایر ویرجین ایالات متحده جزایر ویرجین بریتانیا جزایر کارائیب هلند جزایر کوک جزایر کِیمن جزیرهٔ من جمهوری آذربایجان جمهوری افریقای مرکزی جمهوری دومینیکن جیبوتی دانمارک دومینیکا رئونیون رواندا روسیه رومانی زامبیا زیمبابوه سائوتومه و پرینسیپ ساحل عاج ساموآ ساموآی امریکا سان‌مارینو سرزمین‌های فلسطینی سری‌لانکا سنت لوسیا سنت مارتن سنت مارتین سنت وینسنت و گرنادین سنت کیتس و نویس سنگال سنگاپور سوئد سوئیس سودان سودان جنوبی سورینام سوریه سومالی سیرالئون سیشل شیلی صحرای غربی صربستان عراق عربستان سعودی عمان غنا فرانسه فنلاند فیجی فیلیپین قبرس قرقیزستان قزاقستان قطر لائوس لبنان لتونی لسوتو لهستان لوکزامبورگ لیبریا لیبی لیتوانی لیختن‌اشتاین ماداگاسکار مارتینیک مالاوی مالت مالدیو مالزی مالی ماکائو، منطقهٔ ویژهٔ اداری چین مایوت مجارستان مراکش مصر مغولستان مقدونیهٔ شمالی موریتانی موریس موزامبیک مولداوی موناکو مونته‌نگرو مکزیک میانمار (برمه) میکرونزی نائورو نامیبیا نروژ نپال نیجر نیجریه نیوزیلند نیکاراگوئه هائیتی هلند هند هندوراس هنگ‌کنگ، منطقهٔ ویژهٔ اداری چین والیس و فوتونا وانواتو ونزوئلا ویتنام پاراگوئه پالائو پاناما پاپوا گینهٔ نو پاکستان پرتغال پرو پلی‌نزی فرانسه پورتوریکو چاد چک چین ژاپن کاستاریکا کالدونیای جدید کامبوج کامرون کانادا کرهٔ جنوبی کرهٔ شمالی کرواسی کلمبیا کنگو - برازویل کنگو - کینشاسا کنیا کوبا کوراسائو کوزوو کومور کویت کیریباتی کیپ‌ورد گابن گامبیا گرجستان گرنادا گرنزی گرینلند گواتمالا گوادلوپ گوام گویان گویان فرانسه گینه گینهٔ استوایی گینهٔ بیسائو یمن یونان