Այրշիրական — գնել կամ վաճառել

Պիտակի պատմություն։ Այրշիրի կովերը՝ հրաշալի կենդանիներ են, որոնց մազերը տարբեր գույների՝ շագանակագույն և կարմրավուն երանգների խառնուրդ են, որոնք հատկապես պայծառ են երևում լուսավոր հատվածներում։ Հաճախ այս կովերի գույնի մեջ գերակշռում է կարմիր գույնը, որը կարող է սպիտակ բծերով խառնվել։ Այրշիրի կովերը, որոնք ծագում են Շոտլանդիայից՝ Այրշիր կոմսությունից, հանդիսանում են ցեղ, որը ստեղծվել է XVIII դարի վերջում՝ տեղական ցուլերի և հոլանդական, տիսվաթերական և ալդերնեյական արտադրողների խաչասերումով։ Այս գործընթացի նպատակն էր բարձր արտադրողականությամբ ցեղի ստացումը։ Հաղթանակը հաջողակ էր, և արդեն XIX դարի կեսերին այրշիրի կովերը դարձան հայտնի։ 1845 թվականին ցեղը ներմուծվեց Ֆինլանդիա, որտեղ հայտնաբերվեց, որ այն ունի յուրահատուկ հատկություն՝ ցուրտ կլիմայի նկատմամբ գերազանց դիմադրություն։ Այս որակը դարձրել է այրշիրի կովերին հատկապես արժեքավոր, և այսօր այս ցեղի ժամանակակից բնակչության մեծ մասը գտնվում է Ֆինլանդիայում, որտեղ հաշվվում է մոտ 140 հազար գլուխ։ Արտաքին տեսք։ Այրշիրի ցեղի կովերը առանձնանում են կոմպակտ չափերով՝ նրանց բարձրությունը ուսի վրա կազմում է մոտ 125 սմ, իսկ քաշը՝ մոտ 450 կգ։ Բարեկամները ավելի մեծ են՝ նրանց զանգվածը կարող է հասնել 700–800 կգ։ Այս կենդանիները ունեն ներդաշնակ մարմնաձև՝ երկար և խոր մարմին, ուղիղ և լայն մեջք, նեղ կուրծք և ստորին կուրծք։ Գլուխը համաչափ է մարմնին, դեմքը լայն է։ Ոտքերը կարճ են, բայց ուղիղ և ամուր։ Այրշիրի ցեղի կովերը ունեն ուժեղ եղջյուրներ և լավ զարգացած մկանային համակարգ, ինչը թույլ է տալիս նրանց զգալ հարմարավետ ոչ միայն հարթավայրերում, այլև լեռնային պայմաններում։ Կովերի մեջքը երկար և լայն է, հատկապես մկանների և նստատեղերի շրջանում։ Կաթնային գունդը բաժակաձև, էլաստիկ և հարթ է, խիտ արյունատար անոթների ցանցով։ Սոսքերը հավասարաչափ զարգացած են, լայն, ունեն կոնաձև կամ սիլինդրաձև ձև, նրանց երկարությունը կազմում է մոտ 6 սմ։ Պահպանման պայմաններ։ Այս կովերը հեշտությամբ հարմարվում են տարբեր պահպանման պայմաններին։ Պաշտպանության մեջ նրանք ինքնուրույն գտնում են հյութեղ կերեր։ Վերջին ժամանակներում այրշիրի ցեղը դառնում է越来越 պահանջված օրգանական անասնապահության համակարգերում։ Այն հատկապես լավ է հարմարեցված երկրի հյուսիսային և արևելյան շրջաններին, որտեղ կենդանիները հեշտությամբ դիմանում են ձմռանը չջեռուցվող սենյակներում։ Կարևոր է, որ սենյակում լինի լավ օդափոխություն, ջուր, որը չի սառչում, և հաստ շերտ ծածկույթ։ Որոշ տնտեսություններում այրշիրի ցեղը պահվում է ծածկոցների տակ ամբողջ տարի։ Կենդանիներին կաթի սրահ են տեղափոխում։ Խոր կաթնային կովերը տեղափոխվում են ախոռը ծննդից մեկ շաբաթ առաջ։ Ծնողը անմիջապես ծնվելուց հետո տեղադրվում է առանձին վանդակներում և կերակրվում է տաք կաթով։ Պետք եղած դեպքում կաթը փոխարինվում է ամբողջ կաթի փոխարինիչով։ Նպատակ։ Կաթնային նպատակ։ Կենդանիների արածության համակարգերում գերակշռում են այրշիրի ցեղի կովերը։ Նրանք առանձնանում են բարձր ակտիվությամբ՝ մեծ քանակությամբ բարձրորակ կաթ արտադրելու մեջ։ Այրշիրները առանձնանում են կաթի չափավոր ճարպայնությամբ։ Կաթի միջին արտադրությունը կազմում է մինչև 7000 կգ մեկ տարվա ընթացքում։ Կաթի ճարպայնությունը տատանվում է 4,2-ից 6,9%-ի միջև, իսկ սպիտակուցի պարունակությունը՝ 3,5%։ DHIR պաշտոնական թեստի համաձայն, բոլոր այրշիրների իրական միջին արժեքը գերազանցում է 12,000 ֆունտ կաթ՝ 3,9% ճարպայնությամբ։ Այրշիրները լավ հարմարվում են պահպանման և կերակրման պայմաններին։ Այս ցեղի ամենաարդյունավետ կովերը կարող են տալ ավելի քան 9000 կգ կաթ կաթնային շրջանի ընթացքում։ Ակտիվ համաշխարհային ռեկորդը պատկանում է Իդե Բեթիին՝ Lette Farms-ից։ 305 օրում՝ երկու անգամ կաթելու դեպքում, նա արտադրել է 18860 կգ կաթ։ Ցեղի breeders-ի ասոցիացիան չի ճանաչում 305 օրից ավելի ռեկորդները։ Ծննդաբերության և քաշի պարամետրեր։ Մեծահասակների ուսի բարձրությունը մի փոքր ավելի է, քան մեկ մետր։ Իգի քաշը կազմում է մոտ 500-570 կիլոգրամ, իսկ արուի՝ 800-ից 1000 կիլոգրամ։ Ցուլերի սեռական հասունացման գործընթացը սկսվում է մեկուկես տարեկանում։ Մի արու ցուլ կարող է ապահովել մինչև հինգ սերունդ կենդանիների։ Բուծման մեջ օգտագործվում են միայն այրշիրի ցեղի արուներ։