گاوهای هولشتاین — خرید یا فروش

Q: قد گاوهای هولشتاین چقدر است؟

ارتفاع در ناحیهٔ شانه: نر — 900–1000 سانتیمتر, ماده — 700–800 سانتیمتر.

Q: گاوهای هولشتاین از کجا منشأ میگیرد؟

کشور مبدأ — هلند.

Birds

خوک

Пони

تاریخ نژاد هولشتاین. زادگاه هولشتاین‌ها هلند است. بر اساس داده‌های تاریخی، این نژاد ریشه‌ای پیش از میلاد دارد، زمانی که دام‌های روشن قبیله‌های فریزی که در منطقه هلند شمالی کنونی زندگی می‌کردند، با گاوهای سیاه مهاجران آلمانی ترکیب شدند. ترکیب گاوهای آلمانی و فریزی این نژاد را به وجود آورد. ویژگی‌های استقامت، ایمنی قوی و عدم حساسیت به علوفه که به گاوهای فریزی تعلق دارد، به کیفیت بالای شیر گاوهای آلمانی افزوده شد. نمونه‌های سیاه و سفید حاصل از این جفت‌گیری، اجداد هولشتاین‌ها هستند. زمین‌های هلند برای کشت علوفه بسیار مناسب بودند و ساکنان محلی به مدت قرن‌ها در تولید پنیر و کره مشغول بودند. در فریزلند (استان هلند) در قرن 17، هولشتاین‌ها هم برای تولید شیر و هم برای گوشت نگهداری می‌شدند. این رویکرد در میان دامداران سایر کشورها نیز رایج بود. با گذشت زمان، دام‌های سیاه و سفید به بسیاری از کشورهای اروپایی صادر شدند. در قرن 19، دام‌های هلندی برای اولین بار به ایالات متحده وارد شدند. ظاهر مرتب، تولید بالای شیر و مهم‌تر از همه، طعم شیر، محبت دامداران آمریکایی و نه تنها آن‌ها را جلب کرد. جامعه پرورش‌دهندگان نژاد هولشتاین-فریزی در 15 مارس 1871 تأسیس شد که بنیان‌گذار آن وینتروپ چنری بود. پرورش‌دهندگان ایالات متحده و کانادا بر روی ساختار بدنی حیوانات و تولید شیر گاوهای سیاه و سفید تمرکز کردند و می‌توان گفت که آن‌ها به نتیجه مطلوبی دست یافتند. از آنجا که انتخاب نژاد درون نژاد انجام می‌شد، آمریکایی‌ها به عنوان هولشتاین خالص شناخته می‌شوند. در سال 1872، اولین جلد کتاب نژادی گاو هولشتاین-فریزی منتشر شد. در آن زمان، دام‌ها در 12 ایالت ایالات متحده به طور کامل پرورش داده می‌شدند. محبوبیت هولشتاین‌ها به سرعت افزایش یافت، زمانی که در سال 1887 در مسابقه‌ای برای بالاترین تولید شیر، گاوی از این نژاد به نام کلاتیلدا برنده شد. در سال 1885، کار انجمن هولشتاین-فریزی ایالات متحده آغاز شد و به زودی گاو هولشتاین به محبوب‌ترین نژاد در ایالات متحده تبدیل شد و با گذشت زمان، در سراسر جهان پیشتاز شد. روش تلقیح مصنوعی نقش مهمی در گسترش هولشتاین‌ها ایفا کرد که از دهه 1960 به طور فعال مورد استفاده قرار گرفت و تأثیر زیادی بر بهبود ژنتیکی این نژاد داشت. ظاهر. رنگ سیاه و سفید به‌طور انحصاری استاندارد این نژاد است. لکه‌های سیاه با اندازه‌ها و اشکال مختلف می‌توانند 2/3 از کل سطح پوست را بپوشانند و گاوهای هولشتاین سیاه با لکه‌های سفید تنها در پاها و دم کمتر دیده می‌شوند.

برای اطلاعات بیشتر وارد شوید

ورود

با چه چیزی تغذیه کنیم

رژیم غذایی. نژاد هولشتاین در مورد تغذیه بسیار حساس است. برای تحقق پتانسیل شیری خود، این حیوانات باید به طور متعادل تغذیه کنند، مقدار زیادی مایعات بنوشند و عوامل ایجاد کننده ناراحتی را به حداقل برسانند. در ظرف تغذیه هولشتاین‌ها می‌توان علف خشک، سیلو، جو کوبیده، چغندر قند، کنجاله آفتابگردان و سویا، شبدر، یونجه، لپه و نخود را مشاهده کرد. باید به گاوها فقط آب غیر سرد داده شود. در روز، هر حیوان حدود 50 لیتر مایعات می‌نوشد و در دوره شیردهی نیاز به آب دو برابر می‌شود. در مورد سیلو، این موضوع در میان متخصصان بحث‌برانگیز است. برخی از کارشناسان توصیه نمی‌کنند که آن را به رژیم غذایی هولشتاین‌ها اضافه کنند و این را به این دلیل توضیح می‌دهند که این محصول حاوی تعداد زیادی باکتری بیماری‌زا است و می‌تواند باعث ایجاد التهاب پستان و مشکلات در سیستم تولید مثل شود. اما با این حال، بسیاری از دامداران سیلوی ذرت را می‌دهند. گوساله‌ها و گاوهای خشک را 2-3 بار در روز تغذیه می‌کنند. دوره خشک‌سالی حداقل 45 و حداکثر 65 روز طول می‌کشد و یک هفته قبل از زایمان به گاوها سیلو و سیلو علف داده نمی‌شود - این بسیار مهم است تا از موارد سقط جنین جلوگیری شود. در روزهای اول پس از زایمان، به گاوها توصیه می‌شود که علف خشک داده شود.

مشخصات فیزیکی

وزن نر: 140–160 کیلوگرم

وزن ماده: 130–150 کیلوگرم

قد نر: 900–1000 سانتی‌متر

قد ماده: 700–800 سانتی‌متر

محدوده زیستی

آروبا آرژانتین آلبانی آلمان آنتیگوا و باربودا آندورا آنگولا آنگویلا اتریش اتیوپی اردن ارمنستان اروگوئه ازبکستان استرالیا استونی اسرائیل اسلواکی اسلوونی اسواتینی اسپانیا افریقای جنوبی افغانستان الجزایر السالوادور امارات متحدهٔ عربی اندونزی اوکراین اوگاندا اکوادور ایالات متحده ایتالیا ایران ایرلند ایسلند باربادوس باهاما بحرین برزیل برمودا برونئی بریتانیا بلاروس بلغارستان بلژیک بلیز بنگلادش بنین بوتان بوتسوانا بوروندی بورکینافاسو بوسنی و هرزگوین بولیوی تاجیکستان تانزانیا تایلند تایوان ترکمنستان ترکیه ترینیداد و توباگو تونس تونگا تووالو توگو تیمور-لسته جامائیکا جبل‌الطارق جرزی جزایر آلاند جزایر تورکس و کایکوس جزایر سلیمان جزایر فارو جزایر مارشال جزایر ماریانای شمالی جزایر ویرجین ایالات متحده جزایر ویرجین بریتانیا جزایر کارائیب هلند جزایر کوک جزایر کِیمن جزیرهٔ من جمهوری آذربایجان جمهوری افریقای مرکزی جمهوری دومینیکن جیبوتی دانمارک دومینیکا رئونیون رواندا روسیه رومانی زامبیا زیمبابوه سائوتومه و پرینسیپ ساحل عاج ساموآ ساموآی امریکا سان‌مارینو سرزمین‌های فلسطینی سری‌لانکا سنت لوسیا سنت مارتن سنت مارتین سنت وینسنت و گرنادین سنت کیتس و نویس سنگال سنگاپور سوئد سوئیس سودان سودان جنوبی سورینام سوریه سومالی سیرالئون سیشل شیلی صحرای غربی صربستان عراق عربستان سعودی عمان غنا فرانسه فنلاند فیجی فیلیپین قبرس قرقیزستان قزاقستان قطر لائوس لبنان لتونی لسوتو لهستان لوکزامبورگ لیبریا لیبی لیتوانی لیختن‌اشتاین ماداگاسکار مارتینیک مالاوی مالت مالدیو مالزی مالی ماکائو، منطقهٔ ویژهٔ اداری چین مایوت مجارستان مراکش مصر مغولستان مقدونیهٔ شمالی موریتانی موریس موزامبیک مولداوی موناکو مونته‌نگرو مکزیک میانمار (برمه) میکرونزی نائورو نامیبیا نروژ نپال نیجر نیجریه نیوزیلند نیکاراگوئه هائیتی هلند هند هندوراس هنگ‌کنگ، منطقهٔ ویژهٔ اداری چین والیس و فوتونا وانواتو ونزوئلا ویتنام پاراگوئه پالائو پاناما پاپوا گینهٔ نو پاکستان پرتغال پرو پلی‌نزی فرانسه پورتوریکو چاد چک چین ژاپن کاستاریکا کالدونیای جدید کامبوج کامرون کانادا کرهٔ جنوبی کرهٔ شمالی کرواسی کلمبیا کنگو - برازویل کنگو - کینشاسا کنیا کوبا کوراسائو کوزوو کومور کویت کیریباتی کیپ‌ورد گابن گامبیا گرجستان گرنادا گرنزی گرینلند گواتمالا گوادلوپ گوام گویان گویان فرانسه گینه گینهٔ استوایی گینهٔ بیسائو یمن یونان