گاو قرمز لینکلن — خرید یا فروش

تاریخ نژاد: گاو قرمز لینکلن یکی از قدیمی‌ترین نژادهای گوشتی بریتانیا است که ارتباط نزدیکی با تاریخ شهرستان لینکلن‌شر در شمال‌شرقی انگلستان دارد. تاریخ دقیق ظهور این نژاد قبل از سال 1695 مشخص نیست، اما بر این باورند که اجداد آن‌ها شباهت ژنتیکی با گاوهای اولیه‌ای به نام "تورا" (Bos primigenius) دارند که در دوره‌ای بین سال‌های 449 تا 660 میلادی توسط مهاجمان اسکاندیناوی به بریتانیا وارد شدند. اولین اشاره مستند به دام‌های لینکلن‌شر در کتاب "A way to get wealth" نوشته گورواس مارکام در سال 1695 آمده است. در اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، برای بهبود ویژگی‌های دام‌های محلی، تلاقی با نژادهایی مانند دورهم‌های قرمز (Cherry-red Durhams) و شوت‌هورن‌های یورک (York Shorthorns) انجام شد. این امر منجر به پرورش شوت‌هورن قرمز لینکلن شد که پایه‌گذار توسعه بیشتر این نژاد گردید. بین سال‌های 1904 و 1914، 774 راس گاو قرمز لینکلن به 20 کشور صادر شد که نشان‌دهنده افزایش محبوبیت این نژاد در خارج از کشور است. در دوره بین سال‌های 1939 تا 1960، بر روی گاوهای قرمز لینکلن انتخاب برای بی‌گوشی، یعنی عدم وجود شاخ، انجام شد. در این دوره تصمیم گرفته شد که نام نژاد تغییر کند و کلمه "شوت‌هورن" حذف شود و فقط "دام قرمز لینکلن" باقی بماند. این نژاد در سال 1896 به‌طور جداگانه از سایر شوت‌هورن‌ها در کتاب ثبت نژاد ثبت شد. در سال 1946، دو نوع از دام قرمز لینکلن جدا شدند: گوشتی و شیری-گوشتی. با این حال، از دهه 1950، جهت گوشتی غالب شد و آخرین ثبت دام‌های شیری با استفاده از دام قرمز لینکلن در سال 1965 ثبت شد. در دهه‌های 1970 و 80، با ورود نژادهای قاره‌ای، محبوبیت گاوهای قرمز لینکلن شروع به کاهش کرد. برای بهبود ظاهر و افزایش مقدار گوشت بدون چربی، گاوهای قرمز لینکلن با نژادهای اروپایی تلاقی داده شدند که منجر به کاهش تعداد افراد خالص نژاد شد. در حال حاضر تعداد نمایندگان خالص این نژاد کمتر از 500 راس است و آن‌ها تحت حمایت بنیاد بقا نژادهای نادر بریتانیا قرار دارند. ظاهر: گاوهای قرمز لینکلن دارای بدنی قوی و متراکم هستند. بدن آن‌ها به خوبی توسعه یافته و دارای پیشانی و پوزه عریض است. رنگ آن‌ها از گیلاسی تیره تا قرمز متغیر است که به طور یکنواخت در سرتاسر بدن توزیع شده و به حیوان ظاهری درخشان و جذاب می‌بخشد. اگرچه بیشتر گاوهای امروزی این نژاد فاقد شاخ هستند، اما نمونه‌های شاخ‌دار نیز وجود دارند.