Krowa yorkshirejska — kupić lub sprzedać

Historia rasy: Krowa yorkshire to rasa mięsno-mleczna, której historia jest ściśle związana z surowymi warunkami Szkocji i północnej Anglii. Mimo że jej nazwa odnosi się do hrabstwa Yorkshire w Anglii, rasa ta została wyhodowana w Szkocji. Jest to jedna z nielicznych ras, które powstały dzięki długotrwałemu, niekontrolowanemu krzyżowaniu lokalnych zwierząt aborygeńskich. W XVIII wieku rasa została oficjalnie uznana, po czym rozpoczęto bardziej ukierunkowaną pracę nad jej poprawą, chociaż nie zawsze z wyraźną kontrolą. Krowa yorkshire została wyhodowana w celu uzyskania nie tylko mięsa, ale i mleka, co wpłynęło na jej mięsno-mleczną wydajność. W dzisiejszych czasach rasa ta jest rozpowszechniona nie tylko w Anglii i Szkocji, ale także w Walii i innych krajach. Eksterier: Krowy yorkshire mają mocną i solidną budowę ciała, charakterystyczną dla typu mięsno-mlecznego. Te zwierzęta są dość duże. Wysokość w kłębie u krów zazwyczaj osiąga 140 cm, u byków – 160 cm. Długość ciała wynosi około 170 cm. Waga krów waha się od 500 do 560 kg, podczas gdy byki mogą ważyć od 800 do 900 kg. Ubarwienie krów yorkshire często jest czerwone, z różnymi odcieniami. Spotykane są również osobniki czerwono-łaciate i brązowo-łaciate. Głowa krów jest średniej wielkości, wydłużona, z wysoko osadzonym czołem. Szyja jest krótka i mocna. Tułów jest mocny, umięśniony i beczkowaty, co świadczy o dobrych cechach mięsnych. Grzbiet krów jest prosty, a boki również przypominają beczkę. Obszar miednicy jest lekko uniesiony, a tylne kończyny nieco dłuższe od przednich. Kończyny tych zwierząt są mocne, chociaż u angielskich osobników są krótsze niż u szkockich. Wynika to z różnicy w warunkach wypasu. U byków mogą występować potężne rogi przypominające lirę. Ogon u krów jest standardowy dla bydła. Warunki utrzymania: Krowy yorkshire charakteryzują się dobrą wytrzymałością i zdolnością do adaptacji do różnych warunków, a cechy te rozwinęły się dzięki trudnym warunkom klimatycznym ich ojczyzny. Te zwierzęta dobrze znoszą zarówno utrzymanie w oborze, jak i na pastwisku. Niemniej jednak, mimo swojej wytrzymałości, potrzebują wystarczającej przestrzeni do ruchu i świeżego powietrza, szczególnie w okresie zimowym. Zła wentylacja może negatywnie na nie wpłynąć. W zimnym okresie należy zapewnić ciepło i suchość w pomieszczeniu, używając ściółki dla komfortu zwierząt.