Alatau ras — kopen of verkopen

Geschiedenis van het ras. Het Alatausk ras van grootvee is een ras met een melk-vleesproductie richting, evenals een vlees-melk richting. Het is ontwikkeld in de Republiek Kirgizië en in het zuiden van Kazachstan op basis van de verbetering van het lokale Kirgizische vee met Zwitserse stieren en een toevoeging van bloed van het Kostromsk ras. De vorming van het ras vond plaats in de bergachtige gebieden van de Zaïliyski Alatau, onder continentale klimaatomstandigheden. De hoogte van de fokgebieden varieert van 500 tot 3500 m. In 1904 begonnen de eerste pogingen om het lokale vee te verbeteren. Er werden stieren van het Zwitserse, Simmentaler, Nederlandse en Shorthorn ras geïmporteerd. Het belangrijkste doel van de selectie was het verhogen van de levend gewicht van de dieren en het verbeteren van de melkproductie. In 1916 werd een fokkerij voor Zwitsers vee opgericht, waar in 1921 14 stieren en 21 koeien werden afgeleverd. Van 1922 tot 1940 kwamen er grote partijen Zwitsers vee naar de fokkerij uit de regio's Smolensk en Kostroma. In 1950 kreeg het Alatausk vee de status van een zelfstandig ras. Uiterlijk. Het Alatausk vee heeft een stevig lichaam, koeien wegen 500–600 kg, stieren — 850–1100 kg. Het hoofd is groot en grof, de snuit is langwerpig, de nek is kort, de borstkas is diep. Het lichaam is korter dan dat van Zwitsers vee, de borst is rond, de spieren zijn goed ontwikkeld, de vleesvormen zijn uitgesproken. De ledematen zijn korter dan die van Zwitsers vee. De uier is rond, de melkaderen zijn goed ontwikkeld, maar niet zichtbaar. De kleur is bruin, er komen roodbruin met witte vlekken voor. Uiterlijk lijkt het op het Zwitserse ras. Houdingsomstandigheden. Zowel stal- als weidehouderij. Het ras is goed aangepast aan bergachtige gebieden. Het houdt niet van vocht. Zelfs bij strenge vorst kan het in een ongeïsoleerde ruimte verblijven, zolang het maar droog is. Richting. Het kan zowel een vlees-melk als een melk-vlees richting hebben. De melkproductie is boven gemiddeld: tot achtduizend kilogram melk met een vetgehalte van 3,8% tot 4% gedurende de lactatieperiode. De uierindex is van 42% tot 44%.