Mirandesa — satın almak veya satmak

Türkçe metin: Irkın tarihi: Mirandesa inekleri, Portekiz'in kuzeydoğusundaki Terra de Miranda bölgesinde, özellikle Bragança ilinde, Miranda do Douro belediyesinde Mirandese dilinin konuşulduğu bir bölgede ortaya çıkmıştır. Irkın ilk belgelenmiş kaydı 1286 yılına dayanmaktadır. 1870 yılında Bernardo Lima, bu hayvanları Planalto-Mirandese şarap bölgesine ait olarak tanımlamış ve fiziksel özelliklerini vurgulamıştır. 1959 yılında Mirandesa ırkı için ilk defa bir soy kütüğü oluşturulmuştur. 1970'lerde Portekiz Sığır Yetiştiriciliği üzerine bir kitap yayımlanmış ve bu hayvanlardan da bahsedilmiştir. Başlangıçta mirandesa, çekim gücü ve et üretimi için kullanılmıştır. 1970'lerin sonlarına kadar bu hayvanlar balıkçı teknelerini sudan çekmek için de kullanılmıştır. Tarımda mekanizasyonun yaygınlaşmasıyla çekim gücüne olan talep azalmış ve bu da sürü sayısının düşmesine yol açmıştır. Ancak, yüksek et kalitesi sayesinde ırk yok olmamıştır. 2007 yılında FAO, ırkın korunma durumunu "tehdit altında değil" olarak değerlendirmiştir. Ancak, 2023 yılına gelindiğinde DAD-IS değerlendirmeyi "tehdit altında/duyarlı" olarak değiştirmiştir. 2020 yılında sürü sayısı 5535 baş (5230 inek ve 305 boğa) olarak kaydedilmiştir. Irk içinde daha önce Bragança, Beira'dan Beirao, Mirandese-Extremanho veya Ratinho-Serra ve Harmelo gibi çeşitli alt tipler bulunmaktaydı. Sonuncusu 2007 yılında ayrı bir ırk olan Harmelista olarak sınıflandırılmıştır. Günümüzde ırk, koruma altındaki coğrafi işaret (DOC/PDO) altında satılabilen sığır eti üretimi için çoğunlukla yetiştirilmektedir. Aveiro bölgesindeki Marinhoa sığırı, esasen mirandesa'dan gelmekte olup, muhtemelen Minhotta ırkının da bir etkisi vardır. Dış görünüm: Mirandesa, sağlam ve kaslı bir vücut yapısına sahip orta boy bir hayvan olarak tanımlanabilir. Bu inekler, açık ve koyu kahverengi tonlarında çeşitlilik gösteren bir renge sahiptir ve genellikle inekler, boğalardan daha açık renklidir. Dış görünümün özelliği, "kıvırcık taç" olarak adlandırılan, baş ve boynuzlar bölgesinde bulunan bir tür "saç"tır ve bu da ırka ek bir bireysellik kazandırır. Bu ineklerin başı kısa ve oldukça geniştir, bu da onların iri vücut yapısını vurgular. Boynuzlar büyük olup, karakteristik açık bir renge sahiptir, ancak uçları daha koyudur. Boynuzlar dışa doğru büyür, sonra aşağı doğru kıvrılır ve ileriye doğru yönelir. Bu, hayvanlara oldukça belirgin bir görünüm kazandırır.