İstobenka inek — satın almak veya satmak

Türkçe metin: Irkın tarihi: İstobenka inekleri, hem süt hem de et verimliliği açısından başarılı olan, Rus hayvancılığının benzersiz bir temsilcisidir. İstobenka ırkının kökeni, Kirov bölgesi (eski adıyla Vyatka eyaleti) ile yakından ilişkilidir. Irkın geliştirilmesi, 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında, büyük bir tereyağı fabrikasının bulunduğu İstoben yerleşiminde başlamıştır. Seçicilerin amacı, en iyi yabancı ve yerli ırklarla melezleme yoluyla, Büyük Rus ırkı olarak bilinen yerel sığırları iyileştirmekti. 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında Holstein ve Şvitz ırklarının ithalatı başlamıştır. Daha sonra Yaroslavl ırkı da eklenmiştir. 1936-1937 yıllarında Doğu Friz ırkı ile sınırlı melezleme yapılmıştır. Bu melezlemelerin yerel sığırların verimliliğini köklü bir şekilde değiştirmediği, yalnızca belirli özellikleri iyileştirdiği önemle belirtilmelidir. Ana odak, sütün yağ oranını artırmak olmuştur. 1935 yılında İstobenka ırkı için bir soy kütüğü açılmış ve resmi tanınmayı 1943 yılında almıştır. Irkın gelişimi, Kirov bölgesindeki elverişli yem tabanı (Vyatka ve Moloma nehirlerinin taşkın alanlarındaki meralar) ve süt ürünleri işleme altyapısının gelişmişliği koşullarında gerçekleşmiştir. Ancak, sonraki on yıllarda, daha yüksek verimli süt ırklarıyla rekabet nedeniyle İstobenka ineklerinin sayısı önemli ölçüde azalmıştır. Günümüzde ırkın korunması, Kirov bölgesindeki özel yetiştirme işletmeleri çerçevesinde, değerli hatların korunması için dış çaprazlama ve ılımlı iç çaprazlama yöntemlerinin kullanıldığı bir şekilde gerçekleştirilmektedir. Dış görünüm: İstobenka inekleri orta boyda olup, sağlam ve kompakt bir vücut yapısına sahiptir. Bu hayvanlar belirgin süt özelliklerine sahip olup, hem süt hem de et verimliliği açısından evrensel hale gelmektedir. İstobenka ırkı ineklerinin başı oldukça kaba, uzun bir buruna sahiptir. Boyun ince ve küçük katlantılara sahiptir. Göğüs derin ve uzun, ancak çok geniş değildir, bu da diğer ırklarla karşılaştırıldığında süt verimliliğini biraz kısıtlamaktadır. Bu ineklerin sırtı dar ve orta yüksekliktedir. Sırt ve bel iyi bir uzunluğa sahiptir, bu da ineğin vücuduna orantılı bir görünüm kazandırır. Hayvanların kalçası uzun, kasık bölgesinde yeterince geniş, ancak oturak çıkıntılarında biraz daralmaktadır. Genellikle bacaklar yeterince iyi konumlandırılmamıştır; ineklerde görülen bacak bozuklukları ve diz altı takılmaları gibi kusurlar bulunmaktadır.