Istobenka koe — kopen of verkopen

Geschiedenis van het ras: De Istobenka koe is een unieke vertegenwoordiger van de Russische veeteelt, die zowel in melk- als vleesproductie succesvol is. De oorsprong van het Istobenka ras is nauw verbonden met de regio Kirov (voorheen de Vjatka provincie). De fokkerij van het ras begon aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw in de omgeving van het dorp Istoben, waar een grote boterfabriek was gevestigd. Het doel van de fokkers was het verbeteren van het lokale rundvee, bekend als het Groot-Russische ras, door kruising met de beste buitenlandse en binnenlandse rassen. Aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw begon de import van de Kholmogor en Swiss rassen. Later werd het Yaroslavl ras eraan toegevoegd. In 1936-1937 vond er een beperkte kruising plaats met het Oost-Friese ras. Het is belangrijk op te merken dat deze kruisingen de productiviteit van het lokale vee niet radicaal veranderden, maar slechts enkele kenmerken verbeterden. De belangrijkste focus lag op het vetter maken van de melk. In 1935 werd het stamboek van het Istobenka ras geopend, en in 1943 kreeg het officiële erkenning. De ontwikkeling van het ras vond plaats onder gunstige voederomstandigheden (overstromingsweiden in de valleien van de Vjatka en Moloma rivieren) en een ontwikkelde infrastructuur voor de verwerking van melkproducten. Echter, in de daaropvolgende decennia, door concurrentie met meer productieve melkveerrassen, is de populatie van Istobenka koeien aanzienlijk afgenomen. Momenteel wordt het behoud van het ras uitgevoerd binnen speciale fokbedrijven in de Kirov regio, waar methoden van outcrossing en gematigde inteelt worden gebruikt om waardevolle lijnen te behouden. Uiterlijk: De Istobenka koe is van gemiddelde grootte en heeft een stevig en compact lichaam. Deze dieren vertonen duidelijke melkkenmerken, wat hen veelzijdig maakt voor beide productieve sectoren - melk en vlees. De kop van de Istobenka koeien is vrij grof, met een verlengde snuit. De nek is dun, met kleine plooien. De borst is diep en lang, maar niet erg breed, wat hun melkproductie in vergelijking met andere rassen enigszins beperkt. De schoft van deze koeien is smal en van gemiddelde hoogte. De rug en lendenen hebben een goede lengte, wat het lichaam van de koe een proportionele uitstraling geeft. De achterhand van de dieren is lang, vrij breed bij de heupen, maar versmalt iets bij de zitbeenderen. De benen zijn doorgaans niet goed geplaatst, met defecten zoals koeien- of sabbatbenen en knieklemmen.