Караку — харидан ё фурӯхтан

Таърихи насл: Караку – ин насли говҳои гӯштӣ мебошад, ки дар Бразилия паҳн шудааст. Караку аз говҳои минхота пайдо шудааст ва таърихи он аз асри 17 оғоз ёфтааст. Ба ташаккули он инчунин наслҳои испанӣ ва африқоии гов таъсир расониданд. Чорсадсола селексия каракуро ба гове табдил дод, ки барои иқлими тропикии Бразилия комилан мутобиқ аст. Дар соли 1980, парваришгарони ассотсиатсияи караку қарор доданд, ки насли худро бо истифодаи усулҳои муосири селексия ва генетика беҳтар созанд. Камтар аз 30 сол насл хусусиятҳои истеҳсолии худро бо суръат нишон дод, дар ҳоле ки арзишҳои аслии худро – мутобиқати баланд, тобоварӣ ва сифати аълои модарӣ – нигоҳ дошт. Дар давраи асрҳои 19 ва 20, пас аз пайдоиши зебу дар қаламрави Бразилия, говҳои караку дар марзи нобудшавӣ қарор доштанд. Имрӯз караку камтар аз 5% аз тамоми говҳои Бразилияро ташкил медиҳад. Экстерьер: Караку – ин говии миёнаи андоза бо сохтори мустаҳкам мебошад. Мусулҳо хуб рушд кардаанд ва ин дар намоишгоҳ аён аст. Гӯшҳои караку хурсанде, ки яке аз хосиятҳои фарқкунандаи насл мебошад. Рогҳо ва копитаҳои ҳайвон мустаҳкаманд, ки бо ин гов устуворӣ ва тобоварӣ дар шароити гуногунро нигоҳ медорад. Дар бораи вазн, букаҳо метавонанд 950-1200 кг вазн дошта бошанд, ва говҳо – то 550-750 кг. Ранги говҳои насли караку аз қаҳварангии равшан то бежи фарқ мекунад, дар ҳоле ки ҳайвонҳо сафед намешаванд. Рангҳои гуногуни сурх имконпазир мебошанд. Мўйи караку кӯтоҳ аст. Баландии дар холкаи букаҳо одатан тақрибан 143 см, ва говҳо – тақрибан 135 см мебошад. Шароитҳои нигоҳдорӣ: Говҳои насли караку ба шароити гуногун, аз ҷумла минтақаҳои иқлими гарм, осон мутобиқ мешаванд. Ин ҳайвонҳо қобилияти хуби мутобиқшавӣ ба тағйирот дар муҳити атроф доранд ва метавонанд дар минтақаҳои гарм бо осоиштӣ зиндагӣ кунанд. Онҳо ҳарорати баландро хуб таҳаммул мекунанд ва бо вуҷуди гармӣ дар истеҳсолот кам намешаванд. Илова бар ин, насл бо тобоварии баланд ва муқовимат ба паразитҳо фарқ мекунад, ки бо ин насл дар минтақаҳои эпидемиологӣ на он қадар хуб хатаре нест. Караку ҳатто дар шароити иқлими душвор солим мемонад. Самти истеҳсолот: Насли караку дар аввал барои чанд мақсад парвариш ёфта буд: барои кор, истеҳсоли гӯшт ва шир. Аммо дар асри 21 онро асосан барои гирифтани гӯшт парвариш мекунанд, гарчанде ки хати ширӣ низ вуҷуд дорад. Говҳои караку бо гӯштии босифаташон шӯҳрат доранд, ва имрӯз он бештар барои истеҳсоли говозӣ истифода мешавад.