Kanczim — kupić lub sprzedać

Historia rasy: Kanchim to rezultat żmudnej pracy brazylijskich hodowców, którzy dążyli do stworzenia rasy mięsnej, idealnie przystosowanej do surowych warunków tropikalnego klimatu Brazylii. Hodowla Kanchimów rozpoczęła się w 1922 roku w stanie Goiás, Brazylia, pod auspicjami Ministerstwa Rolnictwa. Celem było poprawienie lokalnego stada bydła, które, choć przystosowane do tropikalnego klimatu dzięki krzyżowaniu z zebui (Bos Indicus), ustępowało europejskim rasom pod względem przyrostu masy i wydajności mięsnej. Rasy europejskie, takie jak Charolaise, charakteryzowały się wysokim uzyskiem mięsa, ale źle znosiły upał, pasożyty i niską jakość paszy, typowe dla centralnej Brazylii. W 1936 roku stado Charolaise zostało przeniesione do São Carlos, w stanie São Paulo, na farmę stacji badawczej EMBRAPA. To tutaj rozpoczęły się główne prace hodowlane. W 1940 roku dr Antonio Teixeira Viana zainicjował programy krzyżowania Charolaise z rasami zebui, głównie z Indubrazilem, a także z Guzerą i Nelorem. Eksperymenty wykazały, że odpowiedni stosunek to 5/8 Charolaise i 3/8 zebui. Pierwsze zwierzęta o takim stosunku genów urodziły się w 1953 roku. Rasa otrzymała nazwę "Kanchim" od nazwy powszechnie występującego w tym regionie drzewa. W 1971 roku powstało Brazylijskie Stowarzyszenie Hodowców Kanchimów (ABCCAN), a 11 listopada 1972 roku otwarto księgę hodowlaną. Oficjalne uznanie rasy przez Ministerstwo Rolnictwa Brazylii miało miejsce 18 maja 1983 roku. Obecnie w tworzeniu nowych linii Kanchimów dominuje rasa Nelor, a także wykorzystywany jest materiał nasienny Charolaise z Ameryki i Francji. Eksterier: Kanchim mają mocną budowę ciała, łączącą cechy europejskich ras mięsnych i zebui. Ich ciało jest muskularne, przypominające charolaise, ale z niewielkim garbem, który odziedziczyli po zebui. Są średniej wielkości z harmonijnymi proporcjami. Ubarwienie Kanchimów waha się od białego do jasnobeżowego. Sierść jest krótka, gładka, dobrze przylegająca do ciała, co pomaga zwierzętom znosić gorący klimat. Ich głowa jest średniej wielkości, proporcjonalna do tułowia, z szerokim czołem i krótką kufą. Brak rogów u Kanchimów ułatwia zarządzanie nimi i czyni je bezpieczniejszymi w hodowli. Szyja jest średniej długości, mocna, z dobrze rozwiniętymi mięśniami. Klatka piersiowa jest głęboka i wystarczająco pojemna dla serca i płuc, co jest ważne dla wytrzymałości. Grzbiet Kanchimów jest szeroki i prosty, przechodzący w długi zad.