Illawarra — kopen of verkopen

Geschiedenis van het ras: Illawarra is een runderrras dat is ontwikkeld in Australië, in de Illawarra-regio, ten zuiden van Sydney, in de staat New South Wales. In het begin van de 19e eeuw was de Australische veeteelt gericht op vleesproductie. In de Illawarra-regio werd vee van verschillende rassen geïmporteerd, waaronder Longhorn Durham, Shorthorn Durham, Red Lincoln en Jersey. Een van de belangrijkste invloeden op de ontwikkeling van het ras was de familie Osborn, die in 1829 uit Noord-Ierland verhuisde. Zij legden de basis voor de zuivelindustrie in de regio. Vanaf de jaren 1840 begon de melkproductie zich te ontwikkelen als een aparte tak. De goudkoorts in Australië en Californië verhoogde de vraag naar zuivelproducten, waardoor Illawarra een centrum van melkproductie werd. In de jaren 1860 begonnen fokkers de stamboekgegevens nauwkeuriger bij te houden. In 1898 leidde de opheffing van het importembargo op rassen tot een mengeling van lokaal vee met Jersey, Guernsey, Friese en Ayrshire-rassen. Een van de belangrijke gebeurtenissen was het gebruik van een stier van het Ayrshire-ras met de naam "Graaf Bickonsfield", wat de genetica van het lokale vee verbeterde. In 1910 kwamen melkproducenten uit de regio bijeen in Kiama om een stamboek voor het nieuwe ras op te richten. Het eerste stamboek van het Illawarra-ras werd in 1919 gepubliceerd. In 1930 werd de Australian Illawarra Shorthorn Society opgericht, die fokkers uit het hele land verenigde. Later werd het woord "Shorthorn" uit de naam van het ras verwijderd om verwarring met vleesrassen te voorkomen. Tegenwoordig komt Illawarra in veel landen voor dankzij de export van levende dieren, embryo's en sperma. Het ras staat bekend om zijn hoge productiviteit en kwalitatieve melk. Uiterlijk: Illawarra is een koe van gemiddelde of grote grootte met een stevige bouw. Het lichaam heeft een wigvorm en breidt geleidelijk uit naar de achterkant. Bij melkkoeien is de lichaamsbouw verfijnd, zonder overmatige vetheid. Het gewicht van de koeien varieert van 550 tot 650 kg, terwijl de stieren tussen de 900 en 1200 kg wegen. De kleur is meestal rood, soms met witte vlekken of volledig roan. Zwarte en gevlekte kleuren zijn ongewenst. De huid en slijmvliezen hebben een donkere pigmentatie, wat de dieren bestand maakt tegen huidziekten en zonnebrand. De hoeven zijn stevig en van een donkere tint. Zowel koeien als stieren hebben meestal hoorns. De uier is groot, maar niet hangend, goed bevestigd aan de voorkant en achterkant. De huid op het uier is dun, elastisch, heeft een oranje tint en is bedekt met zachte korte haren.